Eskolarako bidean

Gutako gehienok eskola etxetik gertu dugu, ia bertatik bertara. Baina ez da gauza berdin gertatzen munduko toki guztietan.
Jackson Kenian bizi da. Bere arreba Salomerekin, bide arriskutsua egin behar du eskolara egunero, erdi oinez, erdi antxintxika. 15 kilometro egiten dituzte, 2 ordutan.
Zahira Marokon bizi da, Atlas mendikateko herrixka baten. Zineb eta Norarekin batera mendiz joaten da eskolara, barnetegira, astean behin eta aste osorako. 22 kilometro egin behar ditu 4 orduz oinez. Batzuetan zorte ona izaten dute eta errepidera iristean kamioi batek eramaten ditu.
Carlitos eta Micaela Argentinako Pampan bizi dira. Euren baserritik eskolara 18 kilometroko bidea dago, eta ordu eta erdi behar dituzte hara egunero zaldiz iristeko.
Samuel Indian bizi da, Bengala golkoan. Gaixorik dago eta amak masaiak ematen dizkio. Gabriel eta Emmanuel anaiek eramaten dute gurpildun aulkian eskolara egunero, ordubetean lau kilometro eginez.
Gaztetxo hauentzat eskolara iristea zaila da, bide gogorra dute aurretik; baina ospakizun ederra da gelakideekin eskolan biltzea eta gogor saiatzen dira ikasten, euren aukerak ondo baliatzen. Eta amets handiak dituzte …

Zer pentsatu duzu dokumentala ikustean? Zein da zure hausnarketa? Zer da filme dokumental honetan gehien gustatu zaizuna? Kontatu ezazu asko gustatu zaizu pasadizo edo gertaera bat.

Iruzkinak

  1. Zacarias Essalehy dio

    Dokumentua oso interesgarria egin zait, asko gustatu zait jendeak zenbat egon behar duen ikastolara joateko eta zenbat sufritzen duen. Jakitea guk 10 minutu tardatzen ditugula ikastolara joateko eta beraiek 4 hordu tardatzen dituzte.Nik pena sentitzen du beraiek gogo handiz joaten dira ikastolara, jakinda bide luze eta saila izengo zelakoan baina beraiek egiten dute etorkizun hona nahi dutelako beraien familiak alimentatu horregatik joaten dira gu daukagun sortearekin joan ete hitz eginten pasaitzen dugu ia klase osoa bereiek lana egitera igual zaie zer jantzi ez dira kejatzen. Beti familiarekin egoten dirala ez dute gurasoei kontra egiten beti kaso egiten diete.

  2. Ane Etxeberria dio

    Dokumentala ikustean, ikusi dut, ume batzuek egin behar dituzten bideak eskolara joateko. Beraikek eskolara joateko oso poz handia dute eta guk berriz ez dugu hain beste estimatzen. Eta oso sorte handia dugu eskolara joan gaitezkeelako. Dokumentala oso ona iruditu zait eskolara joaten direnak eta estimatzen ez dutenak kontzientziatzeko. Gehien gustatu zaidana Jackson eta Salomeren eskolarako bidea izanda, zaia egiten da pentsatzea badagoela jendea 15km egin behar dituela eskolara joateko eta ala ere ikaragarrizko gogoa izaten duela. Gainera, Salome eta Jackson Kenian bizi dira eta eskolara bidean elefanteak pasatu behar dituzte. Hori da gehien gustatu zaidana. Carlitos eta Micaelaren bidaia ere asko gustatzen zait gainera; Argentinan bizi dira eta zaldiz joaten dira. Carlitosek asko laguntzen dio bere ahizpari eta zaldia manejatzen usten dio. Zahira, Zineb eta Noraren bidaia ere oso interesantea da ze, momentu batean Norak hankan mina hartzen du eta beste biak laguntzen geratzen dira. Eta guztietan onena Samuel, Gabriel eta Emmanuelen bidaia. Zoriontsua da ikustea nola bi anaiak laguntzen dieten Samueli eskolara joaten eta batzuetan zorte txarra izaten duten arren aurre egiten diote.

    Nik animatzen zaituztet pelikula hau ikusten ze oso interesgarria eta polita iruditu zait eta kontzientziatzen laguntze du.

  3. Elene Sudupe dio

    Guk sortea daukagula eskolara denok joan dezakegula eta beraiek kilometroak egin behar dituzte eskolara iristeko sailtasunekin. Ez dugu apreziatzen daukaguna eta beraiek eskolara joatea bakarrik apreziatu egiten dute eta ahal duten guztia ikasten dute. Gehien gustatu zaidana beraien jarrera da, daukaten gutxi hori asko apreziatzen dutelako eta alkarri lagunduz . Adibidez, Samuel gaixo dago eta bere anaiak ez bazioten lagundu, ezin izango zuen eskolara joan, hala ere sailtasunak izaten dituztelako bi pertsonen artean lagunduta eramaten. Norak mina hartzen duen momentuan bere lagunak ez baziren egon ezingo zuen eskolara iritsi eta bidea jarraitu baina lagunen laguntzaren et motubazioaren esker eskolara heltzen da. Micaela zaldian bakarrik joan bazen ez zen hain ondo moldatuko pasadizo zailetan baia Carlitosekin joanda seguruagoa da. Jackson eta Salome biak batera joaten dira, bakarrik joan izan baziren beldur gehiago izango zuten elefenteengan.

  4. Ruth Sánchez Blanco dio

    Pertsona guztiak ez dugula berdin sufritzen, pertsona batzuk kilometro gehiegi egin behar dutela beraien eskolara joateko eta pertsona batzuk kexatzen dira beraiek egin behar duten bideengatik ez dakibelako beste pertsonek zenbat sufritzen duten beraien bidea egiteko.
    Ume txikiak edo ez hain txikiak asko sufritzen dutela eta guk oso zoriontsu garela bizitza hau edukitzeagatik, nik uste dut ez garela hainbezte kexatu behar bizitza oso ona daukagulako eta beraiek ez hain ona. Dokumentaleko neska batek eskolarako bidean txorkatila okertu egin zuen eta beraren lagunak lagundu egin diotenean, eta azkenean eskolara iritsi direnean, eta beste dokumentaleko mutilari, Samuel, ezin zuen ibili eta beraren anaiak lagundu egin diote askolara iristeko.

  5. Jokin Arregi dio

    Denek ez dutela gu bezalako zortea eskolara joaterakoan guk oso gertu dugula eskola eta haiek kilometro asko egin behar dituzte eskolara joateko eta gainera oinez. Ez dela normala guk hain gertu izatea eskola eta hain hurrun. Gainera mendi handiak igo behar dituzte eskolara joateko. Asko gustatu zait ume hauek egiten duten esfortzua beraien buruak aurrera ateratzeko eta familiari laguntzeko. Nola nesketako batek oilo bat poltsan ematen duen gero azokan truke bat egiteko janaria lortzeko, beraiek ez dutelako gu bezala dendara joan eta janaria erosten. Nire iritziz dokumental hau oso polita da beraien bizitza zer nolako gogorra den eta jendeari dokumentala ikusteko esango nioke. Gainera gure bizitza ze erraz den haien bizitzarekin konparatuta eta ze ondo bizi garen jaiotako herrian eta haiek eskolara joatearekin bakarrik pozik daudela.

  6. Izaro Lete dio

    Dokumentala ikustean benetan gogorra dela gazte horien egunerokotasuna pentsatu dut. Egunero, orduak eta kilometroak egin behar dituztelako eskolara iristeko. Hala ere, oso gustora agertzen dira, ikasteko aukera dutelako. Gainera, ikasteko baliabide horiek oso ondo aprobetxatzen dituzte, beraien egoeran dauden edonork ez dituelako aukera horiek. Filme dokumental honetan gehien gustatu zaidana beraien arteko laguntasuna eta eskolarako bidean elkarrekin topatzen zirenean, zeinen pozik agertzen ziren izan da. Asko gustatu zait, Samuel, Emmanuel eta Gabriel, hiru anaien pasadizoa. Eskolara iristeko bide luzea egin behar zuten eta Samuelek arazoak zituen oinez ibiltzeko. Beraz, gurpildun aulkian ibiltzen zen eta eskolaraino bere bi anaiek gurpildun aulkian garraiatzen zuten. Samuel oinez ibiltzen ikasten ari zen, bere bi anaiek eta amak lagunduta. Dokumentala asko gustatu zait.

  7. Denis Valor dio

    Oso ona da. Neretzat oso tristea zeba samuel 4km egin behar du beti, Zahira 22km egin behar du egunero eta hori asko da, Jackson 1,5 km egin behar du eskolara iritsi egunero eta azkenin Carlitos 18 km egin behardu baina beak bere zaldunekin joaten da eta bere arrebakin baina oso bide peligrosoa da. Azkenengo patie mutil danak zer nahi zuten gero handiak zeudenean. Zahira bere laguna mina zeukanean oinan eta lagundu zion, eta gero herri bati iritsi zuten eta bi auto pasatu zuten eta lehena ez zion kasurik egin eta beste auto ezan zion nahi duzue eramatea eta beak ezan zuten bai eta gero eskolara ondo iritsi zuten eskolara eta besteak ere bai.

  8. Iraia Piris dio

    Gu errezegi joaten garale eskolara eta beraiek ordu askotako bidea egin behar dutela. Guk ez dugula oso ondo aprobetxatzen eskola orduak eta beraiek edozer egiten dute eskolara orduan iristeko eta oso ondo aprobetxatzen dute. Gainera beraiek lan asko egiten dute nota onak ateratzeko etorkizunean dirua izateko eta beraien familiak ondo bizitzeko eta lana lortzeko eta guk batzuetan ez dugu ikasten eta notak exkasak ateratzen ditugu eta igual zaigu eta ez dugu etorkizunarekin pentsatzen eta berdin zaigu gure familiei zer gertatuko zaien eta guk lagundu behar diegu. Zorte ona izan dugula non gauden eta nola bizi garen baita eskolako gauzekin; erraz irizten gara eta beraiek 2-3 hordutan iristen direla, hango eskoletako mantenimendua eta hemengo mantenimenduagatik. Gehiena gustatu zaidana Samuelena gustatu zait gurpildun aulkian ibili harren eskolara joaten da bere bi anaiekin (Gabriel eta Emmanuel) eta anaiek ematen dute oso egoera txarretan eta Samuelek esaten du jendea gurpildun aulkietan ibiltzen diren jendea ez dela joaten eskolara egoerengatik eta berak zortea duela tokatu zaion familiarekin egotearekin eta berak esforzuea egiten duela bere familiak ez sufritzeko berarengatik eta bere bi anaiengatik joaten dela eskolara bestela ez zela joango eta bere eskolako lagunek ere asko laguntzen diotela ezin duelako berak bakarrik ibili.

  9. Unai Tena dio

    Dokumentala oso ona da. Umeak eskolara joateko gogo asko dute eta gainera eskolara iristean pozik daude eta gu berriz zertarako joaten gara galdetzen dugu, orain gogo gehiagokin etorriko naiz beraiengandik. Samuel gaxorik dago eta eskolara bere bi anaiekin joaterakoan kamioa zegoen aurrean eta ezin zuten pasatu orduan kamioan zeudenak lana utzi eta lagundu egin zion aulkia igotzen eskolara garaiz iristeko. Denak denai laguntzen zieten eta bi adibede onak ditut. Zahira, Zineb eta Norarekin batera mendiaren bueltan zeuden eta zahirak mina hartu zuen eta berandu iritsi ziren herri batera auto batek eramateko eta beste kamioi baterekin joan ziren eta bestea Jacson Salomonerekin eskola joateko mendi buelta egin behar dute eta elefanteak ez ikusstea intentatu. Ikusi egin zituen eta korrika hasi ziren elefanteak ez harrapatzeko. Jackson bere anaiari lagundu zion bidea esaten eta korrika hasi ziren eta elefanteak zaiestu zituen. Ikusi dudan dokumental onenetakoa da balore ta gauz garrantzitsu asko gertatu eta esaten direlako.

  10. Luis Gonzalez dio

    La película es muy bonita por que nos deja ver la vida que tienen las demás personas y todo lo que tienen que hacer para poder ir a su centro de educacion.
    todo el recorrido que tienen que realizar para que en un futuro puedan cumplir sus sueños tener un trabajo y al tener un trabajo tener una mejor vida.
    poder viajar como les gustaria viajar a america viajar a mas lugares de africa y tener mejores condiciones de vida

  11. Uxue Uranga dio

    Oso tristea da. Jackson Kenian bizi da bere familiarekin. Egunero bere arreba Salomerekin eskolara joan behar du, oinez, korrika. 15 kilometro egiten dituzte eta 2 ordutan iristen dira eskolara. Oso bide arriskutsua da. Animali basati asko daude bidean zehar eta kontuz ibili behar dute.

    Zahira Marokon bizi da, Atlas mendikateko herrixka baten. Zineb eta Norarekin joaten da eskolara mendiz, oinez. 22 kilometro egin behar dituzte eta 4 ordutan iristen dira eskolara. Batzuetan errepidera irteten direnean kamioen batek eramaten ditu eskola aldera.

    Carmelitos eta Micaela Argentinako Pampan bizi dira. Euren baserritik 18 kilometro daude eskolara eta ordu eta erdi behar da zaldiz iristeko.

    Samuel Indian bizi da, Bengala golkoan. Gabriel eta Emmanuel anaiek eramaten dute gurpildun aulkian eskolara. Amak masaiak ematen dizkio. Eskolara iristeko 4 kilometro egin behar dituzte.

    Nik uste dut beraien etxeetatik gertu eskola txiki batzuk egin behar direla. Gehiena gustatu zaidana pelikula honetan Carlitosen eta Micaelaren baserrian nola laguntzen dioten aitari eta amari animaliekin.

  12. Eneko Larrañaga dio

    Dokumental hau ikustean pentsatu dut zorte handia dugula. Gutako gehienok 400-500 metro bakarrik egin behar ditugu eskolara iristeko eta urruti bizi ezkero autoa daukagu. Bideoko umeek zailtasun asko dituzte eskolara iristeko. Adibidez, Jacksonek eta bere arreba Salomek 15 kilometro dituzte beraien etxetik eskolara. Gainera, bidea oso arriskutsua da animali basati asko daudelako. Hau gure bizitzan ezinezkoa iruditzen zaigu. Beste desberdintasun bat, bideoko haurrek duten ikasteko gogoa da. Adibidez, Zahirak esaten du nahiz eta ikastea oso gogorra den beharrezkoa dela etorkizun bat edukitzeko. Denek gainera, beren familiei lagundu nahi die. Gehien gustatu zaidana da gure bizitzarekin batere antzik ez daukan bizitza bat erakusten duela bideoak. Nahiz eta gure adinekoak izan gu baino askoz esfortzu handiagoak egin behar dituzte. Horrek erakusten du nolako zortea daukagun. Niri gehien gustatu zaidan pasadizoa Jackson eta Salomerena da. Jacksonek bere arrebarik instrukzioak ematen dizkio bidean arriskurik ez izateko. Momentu batean elefante batek atakatzen die eta Jacksonek egiten duen lehen gauza Salome babestea da. Beste istorio polita Samuelena da. Nahiz eta gaixotasun bat izan eta berorren kabuz ezin oinez ibili bere anaiek eskolaraino laguntzen diote egunero.

  13. Eneko Arrieta dio

    Asko gustatu zait dokumentala, gainera lehen ez nekien eskolara hain bidai luzeak eta gogorrak egin behar zituztenik eta beste gauza bat ikasi dut. Naiz eta nik eskolara joateko gogorik ez izan aspertu egiten naizelako, baina ikusi dut eskolara joateko baliabiderik ez duzunean eta joan ezin baduzu gogo gehiago edukitzen dela; ume ohien kasuan behintzat.
    Dokumental oni buruz gehiena gustatu zaidana, Carlitos eta Micaelaren zatia izan da. Carlitos eta Micaela Argentinako Pampan bizi dira. Beraien baserritik eskolara 18 kilometroko bidea egin behar dute eta ordu eta erdi egin behar dituzte eskolara joateko; kontutan harturik zaldiz joaten direla eta ez oinez bestela askoz ere gehiago tardatuko lukete etxetik eskolara eta eskolatik etxera. Nahiz eta gehiena Carlitos eta Micaelaren istorioa gustatu Jackson eta Salomeren istorioa asko gustatu zait gainera elefanteak saihesteko saiakera ori oso gogorra iruditu zait, ez dakit nik momentu orretan nola erreakzionatuko nuen.

  14. Agurtzane Fogarasi dio

    Pixka bat aspergarria dela baina ondo egon da.

    Km asko egiten ditustela eskolara joateko eta gainera samuel eta bere anaiek esfortzu asko egiten dutela.

    umeek kantatzen duten kantua eta denak samuel eskolara joan denean ume danak lagundu egin diete.

    denak eskolan bandera bat jarri dutela.

  15. Jorman Barralaga dio

    la pelicula de los ninos que son muy pobres se trata de que tienen que ir ala escuela y sus padres no tienen coches para llevar a sus hijos los ninos de Africa son muy pobres no tienen limpia que tomar beben agua de un agujero tienen una casa de arboles con hojas de arboles cocinan con agua muy sucia de barro sus padre se dedican a casar animales y sus hijos cuando se dirijian ala escuela les aparece animales por ejemplo elefantes y leones

    las ninas de marruecos son pobres y caminan muchos kilometros son tres ninas que son amigas y caminan siempre juntas y una de esas ninas se cansa y ya no puede caminar se sienta en una roca y esperan aun coche para que les lleve pero los choferes de dos coches no les llevaba y hasta que un coche les lleva

  16. Ibai Martin dio

    Sorte on daukagula eskola gertu edukitzeaz eta gu ez dugula baloratzen eskola jutea baino baloratu beharko genula. Ez dizela renditzen iguel diola zer komplikazio dauden beaxek eskola joan behar dira eta ez dira berandu allatu nahi orduan prisa askokin joaten direla. Nola Samuel eskola heltzerakoan bearen lagun pilla bat laguntzen dioten eta beari itxoiten nola egoteizen, eta bidean seukaten komplikazioak nola laguntzeixoben adibidez: kamioi horren jabiek eta tallerreko gizona. Nola Zahira eta bearen lagunak jasotzen duen gizona oso pertsona ona dan eta han pobre izetearren pertsona asko oso pertsona onak dira Afrikan eta emen asko edukita ere pertsona txar edo ez duten laguntzen pertsona asko dauden. Eta nola Jackson asko madrugatzen duen egunero eskola joatera eta gutxi janda ere energia asko gastatzen duela eskola juteko.

  17. Saray Barquero dio

    1. Gu ez garela konturatzen zer ondo bizi garen eta zer errez joaten garen eskolara guk ikusi arte. Oso bide saila eta arriskutsua egiten dute eta denbora gehiegi behar dute eskolara joateko. 2. Denbora gutxiago beharko zuten eskolara joateko, noiz baitean zerbait gertatuko zaie eta gertatzekotan zerbait larria izango zen. Hobeto bizi beharko zuten, i9njustua da batzuk ondo bizitzea eta beste batzuk gaizki bizitzea. 3.Azkenean eskolara ailegatu egiten direla eta lagunak topatzen dituztela. 4. Gehien gustatu zaidana da denak denen artean laguntzen direla eta ez direla errenditzen, beren bidaiari haurre egiten diote nahiz eta zerbait gertatu.

  18. Jon Agirrezabal dio

    Gure adineko pertsonak oso baldintza txarretan bizi direla. Guk gauza asko dauzkagula eta askoz gehiago baloratu behar ditugula. Eskola serioago hartu beharko genuke. Samuel, indiako

  19. Alex Soares dio

    Ume batzuk sortie dute eskolara juteko baino ez da hain erresa eskolara jutea ume batzuentat orduk iraun behar dute eskolara jutea, beste batzuk (ni bezalakoak) erras dute eskolara jutea eta minutu batzuk iraun egiten deu. Eskolak gertuo izan beharko lukete ume batzuk denbora asko ez irauteko eskolara juatea, bestela problemak eukiko dute gelan lan egiteko. Carlitos eta micaelen pasadisoa nire gustokoena da, Carlitos zaldi bat du eta bere arreba txiena saindu bidean sehar eta bere lagunekin topo egiten du eta eskolara juten dute lau batera. Eskolan bandera igo egiten du Carlitos eta txakur bat dute eskolan.

  20. Manex Platero dio

    Dokumentala ikustean suerte handia daukagula konturatu naiz. Guk ez dugu eskolara joateko km asko egin behar eta 10 minutura dugu eskola gutxi gora behera. Niri gehien gustatu zaidan pasadizoa Jacksonena izan da. Eskolara joateko bidean bizia galdu dezakelako eta gainera eskolatik bueltan anai zaharrena denez etxean gehien lagundu behar duena da. Beste pasadizoak ere gustatu zaizkit. Gustatu zaidan beste pasadizo bat Sammuelena izan da. Bere anaiak lagundu egiten diote beti. Bide osoan laguntzen diote kexatu gabe. Ezagutzen ez duten pertsona batzuk lagundu egiten diote. Eskolara iristen direnean bere lagun guztiek lagundu egiten diote bere sai egon ondoren. Laguntasun handia dutela antzematen da.

  21. Nadia Rubio dio

    Dokumental hau ikustean ikusi dut munduko lekuetan ez dagoela batere berdintasunik, batzuk oso bide gogorrak egin behar dituzte eskolara joateko. Nere haurnasketa da benetan ondo bizi den jendea kexatu egiten dela eskolagatik, baina beste lekuko jendea aukera bat bezala hartzen dute. Gehien gustatu zaidana izan da gogorra izanda ere oso pozik joaten direla. Carlitos eta Micaela zaldiz joaten dira, eta, besteak oinez. Asko gustatu zait Samuel eskolara joatean gelakide denak lagundu diotela eta denok esfortzatu egiten direla.

  22. Elene Elduaien dio

    Zorte handia daukagula bizi garen tokian bizitzeaz eta dirua edukitzeaz. Guk, ume horiek ez bezala, ez dugu ezfortzu handirik egin behar eskola iristeko. Gehienez hogei minutunan eskolan gaude.
    Baita dokumentalean agertzen diren eskolak eta gure eskola oso ezberdinak dira; gureak eraikin on batean daude eta beraienak ez, gure eskolan askoz ere gauza aurreratuak ikasten ditugu eta beraienean irakurtzen eta eragiketa simpleak ikasten dituzte (guk gauza horiek oso txikitatik ikasten ditugu).

    Dokumental honetan gehien gustatu zaidana beste toki batzuetan nolako esfortzua egin behar duten eskolara iristeko ikustea gustatu zait.
    Jackson eta Salome Keniakoak dira eta hamabost kilometro bi hordutan egiten dituzte egunero-egunetro eta toki arriskutsuetatik joan behar dute, elefanteak, jirafak eta animalia ezberdinak ebitatuz.
    Zahira, Zineb eta Nora Marokokoak dira eta Atlas mendietan zehar hogeitabi kilometro egiten dituzte lau hordutan astean behin. Toki nahiko arriskutsutik joaten dira eta zati batean batenbati eskatu behar diote autoz emateko ezin baidute oinez joan hortik, eta berandu iristen badira agian ezingo dute autorik aurkitu.
    Carlitos eta Micaela Argentinako Pampanekoak dira eta 18 kilometro zaldiz egiten dituzte eskolara iristeko. Nik uste dut hauek bestean baino pixka bat hobeto bizi direla.
    Samuel, Gabriel eta Emmanuel Indiako Bengala golkokoak dira eta lau kilometro egiten dituzte ordubetez egunero eta Gabriel eta Emmanuelek beren anaia Samuel gurpildun aulkian eramaten dute. Samuel gaixorik baitago eta bere amak maisailak ematen dizkio baina ez da sendatzen.

    NIre pasadizo gustukoena Samuel, Gabriel eta Emmanuelena da. Harrigarria iruditzen zait nola Gabrielek eta Emmanuelek ez duten etsitzen beren anaia eskolara ematean. Beren anaia asko maite dutela ikusten da eta beraiek ere sakrifikatu egiten dira beren anaia eskolara iristeko. Jende askok ez zuen hori egingo.

  23. Sufian Ali dio

    Gehienok eskola gustuta zait da.Jackson Kenian bizi da. Bere arreba Salomerekin, bide arriskutsua egin behar du eskolara egunero, erdi oinez, erdi antxintxika. 15 kilometro egiten dituzte, 2 ordutan.Zahira Marokon bizi da, Atlas mendikateko herrixka baten. Zineb eta Norarekin batera mendiz joaten da eskolara, barnetegira, astean behin eta aste osorako.22 kilometro egin behar ditu 4 orduz oinez. Batzuetan zorte ona izaten dute eta errepidera iristean kamioi batek eramaten ditu.Carlitos eta Micaela Argentinako Pampan bizi dira. Euren baserritik eskolara 18 kilometroko bidea dago, eta ordu eta erdi behar dituzte hara egunero zaldiz iristeko.Samuel Indian bizi da,Bengala golkoan.Gaixoak dago eta amak masaiak ematen dizkio.Gabriel eta Emmanuel anaiek eramaten dute gurpildun aulkian eskolara egunero, ordubetean lau kilometro eginez.

  24. Janire Carmona dio

    Ikusi dugun pelikula, asko gustatu zait mezu ona adierazten duelako. Batzuk oso sorte ona dugu eta beste batzuk ez hain ona. Baina ahal dutena egiten dute eta horrela bizi dira, pozik.
    Beraiek eskolako bidean obstakulu asko dituzte, denbora asko irauten duen bidea da, bide haietan arrisku handiak daude baina ahal dutena egiten dute.
    Adibidez: Samuel, Emmanuel eta Gabrielen kasuan, Samuel gaixotasun bat du eta bere amak masaiak eman behar dizkio. Samuelen anaiek asko laguntzen diote. Eskolara joaterakoan bi anaiek Samuel ematen dute erroberadun ahulki batean, bidea ez da oso lagungarria, harri asko daude erdian… eta askoz gauz gehiago. Ordubete egiten dute egunero eskolara joateko, hau da, lau kilometro. Eskolara iritsitakoan, Samuelen lagunak ere laguntzen diete. Eta berarengana joaten dira denak.
    Asko gustatu zait pelikula!

  25. June Badiola dio

    Pelikula hau ikustean, pentsatu nuen oso gogorra dela beraien bizimodua, eskolara joateko bakoitzean horrenbeste kilometro egitea ez baita erreza. Aldi berean guk, bertatik bertara dugu eskola.
    Nire hausnarketa da, lehen esandako moduan oso oso gogorra dela beraien bizimodua eta batez ere Samuel eta bere anaiena, Samuel gaixorik dagoelako eta bere anaiek aulkiari bultzaka eraman behar dutelako eskolaraino. Besteek ere, ez daukate bide erraza baina anai horiena ikaragarria iruditzen zait.
    Dokumental honetan gehien gustatu zaidana, guztiek eskolara bidean izan dituzten abenturak dira. Aldi berean oso momentu zailak dira beraientzat baina gehien gustatu zaidana, Samuelen silaren gurpila puskatu eta gizon baten lagundu zien momentua izan zen. Nora, Zahira eta Zineb kamioian joan ziren momentua ere gustatu zitzaidan.
    Pasadizo bat kontatzearren, Jackson eta Salomeren bideko abenturak kontatuko nituzke, hau da, elefanteekin ihesik ibili ziren momentuak… Baina, batez ere momenturik pozgarriena, guztiak ondo iristen direnean eskolara da.

    Asko gustatu zait pelikula, beraiek nola bizi diren eta gu nola bizi garen jakiteko, konparazioa handia baita.

  26. Martina Etxaniz Juaristi dio

    Asko gustatu zait pelikula. Bertan ikusi dut jendeak ikasketak egiteko nolako bidea egin behar duen,eta bidaia guzti hori dena egin harren nolako gogoekin egoten ziren eskolarako, eta guk berriz oso oso gutxi tardatzen dugu, baina gogorik gabe joaten gara.
    Guk gehiago baloratuko behar genukeela, eta zer pasatzen zaien eta nolako bidaia egin behar duten eskolara joateko eta gogotsuago lan egin.
    Gehien gustatu zaidan partea Jackson eta bere arreba Salomeren bidaia da, 15km egiten dituzte 2 ordutan. Bidaian bi botila urarekin beteta, eta nola bidaian eleganteak topatzen zituzten eta oso kontuz ibili ber ziren eleganteak ez ikusteko. Baita ere asko gustatu zitzaidan nola Emmanuel eta Gabrielek bere anaia gaxoari (Samuel) laguntzen zioten eskolaraino eta han Samuelen lagunek zai egoten ziren han eskolaren barruan.
    Oso kuriosoa iruditu zitzaidan nola denek eskolara iritsieta beren lurraldeko banderak igo eta kantatzen asten ziren.
    Oso polita da baita ere nola bukaeran bakoitzak esaten zuen handitan izan nahi zutena,adibidez Jacksonek pilotoa izan nahi zuen, eta Sammuelek medikoa izan nahi zuen…

  27. Alex Vargas dio

    Oso ona iruditu zait eta umeak oso ondo egin dute jakinda aurrean kamara bat dutela. Ez dugula apreziatzen daukaguna, guk eskola 10tara dugu eta ume hauek mendi eta ibaiak zeharkatu behar dituzte eskolara heltzeko segurunez komunik eta ur potable gabekoa. Gehien gustatu zaidan pertsonaia Jackson da. Nola borrokatzen duen egunero eskolara garaiz heltzeko eta bere arreba nola zaintzen duen. Beste pertsonai asko gustatu zaidana Carlitos da. Bere arreba zaindu egiten du eta zaldia gidatzen oso ona da, ikaskideen arteko adiskidetasuna ere oso ona da zaldiarekin topo egiten dutenean eta nola joaten dira batera eskolara. Ez zaidana asko gustatu Zahiraren bidea da 4h-koa danak oso bidai luzeak eta oso gogorrak baino “auto stop” egin beharra oso gogorra iruditzen zait
    eta gizon batek ez zituen neskak jaso eta bigarrenak ia ez zituen jaso baina azkenean heldu ziren eskolara. Beste gauza bat da pelikulan joaneko bidea azaltzen zela baina gero bueltatu egin behar dira.

  28. Joanes Karrera dio

    Dokumentala oso interesgarria izan da.
    Gazte horiek beraiek bakarrik egiten zituzten bide luzeak abentura eta arrisku ugari ditu baina beraiek eskolara joateko egiten zuten ezfortzua ikaragarria da.
    Gehien gustatu zaidana izan da Carlitosek bere eskolarako bidean zaldiz igaro dituen parajeak izan dira, oso mendi eta erreka politak eta miresgarriak agertzen ziren.
    Horrez gain, umeek zituzten ametsei buruz hitz egiten zutenean adierazten zuten ilusioa hunkigarria zen. Adibidez, Jacksonek pilotua izan nahi zuen, Kenya eta elefanteak goitik ikusi eta beste zenbait herrialde exploratzeko sekulako gogoa zuen.
    Guk eskola bertatik- bertara izan ohi dugu baina gazte horiek horrenbeste ibili beharra ikaragarria iruditzen zait, Jacksonek Kenyako gazteak elefanteak sahiestu behar ditu, Samuelek ezin du ibili eta bere bi anaia gazteagoek ematen dute, Carlitosek zaldi gainean ibili behar izaten du eta Zahirak Atlasaren zati handi bat igaro behar du eskolara iristeko, zorionez dokumentalean ez da ezer txarrik gertatzen

  29. Asier Zubizarreta dio

    Nire uztez ez gara ohartzen gure bizitzan duguna adibidez eskola. Jackson eta Salome Kenian bizi dira eta egunero 15 kilometro egiten dituzte 2 ordutan eskolaraino iristeko.Guk eskola gorroto dugu baino beraiek guztoko dute eskolara joatea ikastera.Zahira Marokon bizi da eta eskolara joateko bide oso txarra du eta bere lagunekin joaten da eskolara, eskolara joateko 22 kilometro egiten dituzte 4 ordutan, batzuetan suerte ona badute bide erdian kamioi, kotxe edo edozein ibilgailu tokatzen zaie eta bertara igo eta eskolaraino joaten dira, ori bai txoferrak baimena eman eta gero. Carlitos eta Mikaela anai arrebak dira eta Argentinan bizi dira Pampan, beraien baserritik eskolara joateko 18 kilometro dituzte eta ordu eta erdian egiten dute ori bai zaldian joaten dira. Samuel Indian bisi da bere anaiekin eta Samuel gaixorik dago eta bere amak ondartzan masajeak ematen dizkio egunero, bere anaiekin egunero eskolara joaten dira eta Samuel zila batean egoten da eta bere anaiek eramaten dute bultzaka.

  30. Nora Errazkin dio

    Eskolara bidean pelikula/dokumentala asko gustatu zait. Pertsona batzuk eskolara joateko dituzten zailtasunak oso ongi agertzen dira eta baita ikasteko dituzten gogoak ere.
    Jacksonek adibidez nahiz eta 15km egin egunero bere arrebarekin gogo handiz ikasten du egunen batean pilotua izatera heltzeko.
    Zahirak berriz 22 kilometro egin behar ditu astean behin eskolara joan eta astea bertan pasatzeko eta asko ikasi nahi du egunen batean andereño izatea lortzeko.
    Ondoren Carlitos dago 18km egin behar dituela egunero zaldiz eta honek bere familiari diru kontuetan laguntzeko ikasi nahi du.
    Eta azkenik Samuel gaixorik dagoela eta beraz ezin dituela hankak mugitu nahiz eta pixkanaka-pixkanaka hanketako mugimendua hobetzen joan bere bi anaiak laguntzen die eskolara 4km eginez eta honek medikua izan eta bera bezalako umeei lagundu ahal izateko.
    Gehien gustatu zaidana umeen ikasteko ilusioa izan da.

  31. Roberto Garcia dio

    Nik pentsatu dudana da munduko ume batzuk bide luzeegia egiten dutela eskola joateko.
    Adibidez, Zahira Marokon bizi da, Atlas mendikateko herrixka baten. Zineb eta Norarekin batera mendiz joaten da eskolara, barnetegira, astean behin eta aste osorako 22 kilometroko bidea egin behar dute oinez lau ordu tardatzen dute guztira. Batzuetan zorte onarekin errepidetik kamioi edo kotxe batek hartzen ditu.

    Gehien gustatu zidana nola samuelen anaiak bere gaixotasuna ondo ematen jakiten zutela zeba horrelako situaziotan ez da erraza ahurrera jarraitzea 4 kilometroko bidea eginez eskolara joateko.
    Baita ere Carlitosek bere arreba Mikaelarekin zituen harreman onak adibidez denbora pizkatean utzi zionean zaldia gidatzen

  32. Lierni Piris dio

    Dokumentala ikustean, oso eskertuta sentitu naiz. Horrelako dokumental bat ikustean ohartzen zara zer suerte daukagun, osasuna eta egoera ezin hobeaz bizitzeaz; gure bizitzako edozein momentutan ez ditugulako eskertzen.
    Dokumentaleko umeek, hainbat ordu egin behar izaten dituzte oinez edo zaldiz eskolara iristeko, baina garrantzitsuena ume horien eskolara joateko gogoa da. Guk aldiz, eskola ia etxe ondoan daukagu, eta gehienetan ez dugu eskola joateko batere gogorik izaten. Oso interesgarria iruditu zait dokumentala, hainbat umeen egoera diferenteak aipatzen dituelako. Adibidez, Argentinan bizi den Carlitos izeneko mutil gazte baten eta bere arreba gaztearen eskolarako bidea azaltzen da. Haiek hainbat ordu igaro behar dituzte zaldiz eskolara iristeko. Eta aldiz, Kenian bizi den Jackson mutil gaztearen egoera ere azaltzen da. Horrek 15 kilometro egin behar izaten ditu oinez eskolara iristeko egunero. Dokumentalean, gehien gustatu zaidana beraien arteko adiskidetasuna eta laguntasuna da. Batek mina eduki edo gaixorik egonda, nola ematen dizkioten animoak aurrera jarraitzeko eta ez errenditzeko.

  33. Henar Galarraga Urcelay dio

    Niri asko gustatu zait nahiz eta gogorra izan. Asko gustatu zait jakitea munduko herrialde desberdinetan zer sakrifizio egin behar duten umeek eskolara joateko eta hezkuntza bat jasotzeko.
    Askotan gauza txikiengatik kexatzen gara eta ez dugu pentsatzen beste herrialde askotan gu baino askoz okerrago bizi direla. Baita, askotan kexatzen gara eskolara ez dugulako nahi joan baina beste herrialde askotan edozer emango luketen eskolara joateko eta hezkuntza bat jasotzeko, eta dokumental honek hori erakusten du.
    Kenian Jacksonek eta Salomek 15 kilometro egin behar dituzte eskolara iristeko, eta bide hori 2 ordutan egin behar dute. Eskolara bidean elefante eta jirafen artetik pasa behar dute eta hori oso arriskutsua da, gainera beraiek eman behar dute ura eskolara. Beste neska bat Zahira da eta Marokon bizi da, berak 22 kilometro egin behar ditu eta 4 ordu tardatzen ditu. Bidean bere lagun Zineb eta Norarekin aurkitzen da eta hirurak batera joaten dira eskolara.
    Dokumental honetan gehien gustatu zaidana da ume horiek handitan zer izan nahi zuten esan zutenean. Adibidez Samuelek medikua izan nahi du, Micaelak andereñoa…
    Kexatu baino lehenago, besteekin pentsatzen hasi behar dugu.

  34. Intza Garate dio

    Batzuetan edozein gauz txikirengatik kexatu egiten gara baina benetan ez dakigu beste batzuk nola bizi behar izaten duten, zer egin behar izaten duten eta gainera, gauzak kexatu gabe egiten dituzte. Gu eskolara joateko kexan ibiltzen gara eta beste hainbat tokitan berriz, eskolara joateko gogoz ibiltzen dira. Beste herrialde batzuetako umeentzat eskola edukitzea ze garrantsitzua den ikustean ohartzen gara benetan zer egoeratan bizi diren. Dokumentala interesgarria iruditu zait, beste hainbat herrialdetan umeek egin behar duten bidea ikusi eta gurearekin konparatu ahal izateko. Nik uste dut pertsona askori begiak irekitzeko balio ahal izango duela eta ikusteko batzuetan gure kexak zentzu gabeak direla.

    Asko gustatu zitzaidan Samuelen anaiek nola laguntzen zieten eta ze esfortzu egiten zuten beraien anaiak eskolara joan ahal izateko. Baita ere, gurpila hondatu zitzaienean nola jarraitu zuten beren bidearekin.

  35. Gaizka Nogales dio

    Film hau interesgarria iruditu zait, eta asko gustatu zait, munduan gertatzen den arazo bati buruz hitz egiten duelako.

    Mundua oso bidegabea da, dirua dutenek erraztasun gehiago izaten dituzte, baina diru gutxi dutenek askoz lan gehiago egin behar dute helburu berbera lortzeko.

    Film honetan 8-13 urteko ume batzuk azaltzen dira 4-18 km-ko bideak egin behar dituztenak eskolara joateko; Adibidez, Jackson, 15 km-ko bidea egin behar duela eskolara joateko; edo Samuel, Gabriel eta Emmanuel 4 km-ko bidea eginez, hauek Jackson baino 11 km gutxiago egin behar dituzte, baino baldintza txarragotan, Gabriel eta Emmanuelek bere anaia Samuel eraman behar dute erroberadun aulki batean, bere anaiaren pisua 2 orduz eraman behar dute. Eta beste bi ume gehiago ere azaltzen dira, baina guztiak herrialde desberdinetakoak

  36. Leire Oteiza dio

    Filma ikusterakoan konturatu naiz gure bizia oso ona dela beste askoranarekin alderatuta. Guk bost edo hamar minutura daukagu eskola eta munduko beste toki askotan km mordoa egin behar dituzte eskolara iristeko.
    Nik uste dut eran batera hau guztia aldatzea badagoela guk badugu diru nahikoa han bideak berritzeko, eskola gehiago eta hobeagoak egiteko, gaxotasunak sendatzeko…
    Pelikulan azaltzen da nola Jacksonek egunero 15 km egin behar dituen 2 ordutan eskolara iristeko. Bide horretan elefanteek ez ikusteko kontu handiarekin ibili behar du beste eskolara doan bitartean hiltzako arriskua du.
    Carlitos eta Micaela berriz Argentinako Panpan bizi dira beraiek egunero 18 km ordu eta erdi egin behar dituzte zaldiz.
    Zahira Marokokoa da, berak berriz 22 km egin behar ditu 4 ordutan oinez. Bera beste bi lagunekin joaten da astelenero eskolara Nora eta Zibed.
    Egoera hauek oso gogorrak dira eta aldatzeko zerbait egin beharko genuke.

  37. Lander Galarza dio

    Asko gustatu zait dokumentala. Nik pentsatu nuen ume horiek beldur handia pasatuko zutela eskolara bidean guztiak jaikitzen ziren oso goizo eskolara garaiz iristeko eta gainera izugarrizko bidea eta gauza asko zeharkatu behar dituzte adibidez Jaksonen eta bere arrebaren bidea oso luzea zen eta gainera elefanteak saiestu behar zituzten. Gainera pentsatzen jarrita guk izugarrizko zortea dugu eskolara joateagatik etxe onak edukitzeagatik… Beraiek, ez zuten etxe bizitza oso ona baina denak elkar babesten ziren eta beraiek egiten zituzten beharra zutenean, adibidez Jakson uraren bila joaten zen berarentzako eta bere familiarentzako.
    Gainera umeek egunak ematen zituzten eskoletan eta gu egunero etxera joaten gara eta gure familia egunero ikusten dugu baina beraiek ez.
    Gehien gustatu zaidana da bata besteak elkar laguntzen zirela eskolarako bidean eta inor ez zutela atzean usten. Eta eskolara iritsitakoan guztiek beraien herrialdeko banderak jasotzen zituztela eta batzuek kantatu egiten zutela denak batera.

    Pasadizoa: Asko gustatu zait Samuelek bere anaiekin duen elkartasuna oso zoriontsuak ziren. Eta zerbait behar bazuten bata besteari laguntzen zieten. Gurpila irten zenean tailer batera joan eta konpondu egin zuten bere anaia eskolara irizteko. Ez zitzaien inporta beraiek berandu iristea.

  38. Ibi Bahhadi dio

    Según lo que he visto en la película me parece muy buena para mi gusto transimite lo que ocurre en diferentes países.
    Hay partes interesantes como por ejemplo en Kenia les avisaban de tener cuidado con los elefantes cosa que en nuestro día a día no escuchamos basicamente estan arriesgando su vida a cada hora que gastan solo para ir a estudiar .
    También en Marruecos Atlas el camino por el que van es peligroso y por el día que sea es tu suerte encontrar un medio de transporte aunque no hay que fiarse de cualquiera que pase .
    En Argentina les enseñan desde pequeños a montar en caballo para poder llegar a la escuela.

    En conclusión que hay que valorar lo que tenemos y estudiar porque ya que nosotros lo tenemos fácil hay que aprovecharlo y cumplir nuestros sueños para poder llegar a algo en la vida.

  39. Julen Gogorza dio

    Ba guk sortea daukagula eskola etxetik gertu edukitzeaz, gu 5-10 min behar ditugu eskolara iristeko egunero eta beraiek 3h baina gehiago behar dituzte eskolara iristi ko egunero. Batzuetan gehienak berandu iristen dira dira elefanteen kulpaz, beste batzuetan zorionekoak izaten dira eta eskolara garaiz iristen di ra bidean kamioi bat aurkitzen dutelako. Batzuk mendiz mendi joaten dira egunero eskolara 4h-buelta egiten. Beste batzuk lautada batean joaten dira eskolara oso ibilbide arriskutsua eginez, noizean behin elefanteak aurkitzen dituzte bidean eta oso arriskutsua izan daiteke. Carlos izeneko Argentinar bat zorionekoa da zaldia duelako baina berdin dio egunero 18km egiten dituzte 1.30min-etan zaldiz. Samuel gaixorik dago gurpildun aurkian egunero eskolara joateko sekulako ibilbide luzea egin behar du bere anai Gabriel eta Emmanuelekin.

    Gaztetxo hauentzat ez da erraza eskolara joatea.

  40. Maddi Larrañaga dio

    Oso interesgarria iruditu zait filma.

    Filma ikustean, ikusi dut suertetsuak garela eskola bertan edukitzeagatik. Iruditu zait ez dugula pentsatzen besteak zer egin behar duten egunero eskolara joateko eta guk egiten dugunagatik kexatzen garela 10 minutura edukita eskola.

    Gehien gustatu zaidana da umeek entusiasmo handia daukatela hain beste ibili arren, eta ez direla kexatzen nekatuta edo daudelako, eta baita ere, bidean elkarri animoak ematen egon direla eskolara ailegatzeko. Bakoitzak bere hitzekin azaltzen zutenean zer nahi zuten izan handitan, hunkigarria egin zitzaidan.

    Asko hunkitu didan gauza bat izanda ikustean batek zailtasun fisikoak zituela bere anaiek eskolara ematen zutela gogo guztiekin, hor ikusten da nola anaiak elkarren artean zenbat maite diren.

    Ume horiek txaloak merezi dituzte egiten dutenagatik hain gazteak izanda!

  41. Alesha Ali dio

    Dokumental hau ikustean, pentsatzen ari nintzen, guztiek ez dutela gu bezala eskola hain urbil eta ezin dute hain azkar eskolara iritsi.

    Dokumental horretan agertzen diren umeek bezala beste askok dituzte arazoak eskolara joateko.

    Adibidez, Kenian bizi diren bi ikasleek eskola oso urruti dute eta ordu bat baino gehiago ematen dute eskolara iristeko, eta gainera, bidean arrisku asko dituzte.

    Horietako beste bat Zineb da. Marokon bizi dena. Bera bere laguneekin joaten da eskolara. 22 kilometro egiten dituzte oinez eta lau ordu ematen dituzte eskolara iristeko.

    Bestea, Carlitos da. Bere ahizparekin eskolara joaten da. Argentinan bizi da. Hauek ordea, zaldiz joaten dira 18 kilometroko bidea eginez.

    Eta azkenik, Samuel da. Indian bizi dena. Bere anaiekin joaten da eskolara gurpildun ahulkian. Gaixorik dagoelako.

    Gehien gustatu zaidana da, guztiek eskolara iristerakoan beraien herrialdeko banderak igotzen dituztela makil luze batean.

  42. Jakes Gogortza dio

    Nik uste dut guk zortea dugula eskola etxetik gertu edukitzean. Dokumentalean agertzen diren umeek berriz, oduak oinez eman behar dituzte ez oso kalitate oneko ikasketak edukitzeko.

    Nire ustez gobernuek diru gehiago erabili beharko zuten ume eta gazte guztiek kalitateko hezkuntza edukitzeko eta ez arma berriak egiteko, jendeari mina egitea dutela helburu.
    Jende dirudunak ere zerbait egin ahal izango lukeen janari bilketetan lagunduz edo misiolari bezala joanez, baina jendea oso berekoia da eta bereak ez diren gauzek ez diote axola.

    Harritu nauen gauzetako bat da, ume horiek zenbateko gogoa duten eskolara joateko ikusita nolako zailtasunak dituzten edozeinek etzi egingo lukeen.

    Samuelen kasua da hunkigarriena bere anaiek laguntzen diote eta ikaragarrizko esfortzua egiten dute bere anaia zaharragoa eskolara joan dadin

  43. Inar Garate dio

    Gutako gehienek eskola bertan dugu baina munduko jende askok oso urruti dute. Adibidez Jacksonek eta bere arreba Salomek. Hauek Kenian bizi dira eta egunero 15 kilometro egiten dituzte 2 ordutan ikastera joateko eta bakoitzaren ametsa betetzeko. Beste adibide bat Zahirarena da. Atlas mendikateko herrixka batean bizi da eta astean behin, Nora eta Zinebekin geratzen da batera joateko. Eskolara joateko, 22kilometro egiten dituzte 4 ordutan baina auto batek eramaten dituzte oso nekatuta daudenean. Carlitos eta bere arreba Micaela, Argentinan bizi dira eta 18 kilometro egiten dituzte eskolara zaldiz joanda. Samuel indian bizi da eta gaixorik dago bere amak masaiak ematen dizkio eta gurpildun aulkian ibiltzen da eta eskolara joateko bere bi anaiek eramaten dute, Emmanuel eta Gabrielek, bultza eginda, 4 kilometro eginez ordubetean.

    Nire ustez oso pelikula ona da eta ikusten da ume asko gogor saiatzen direla ikastera joateko etorkizun ona izateko. Niri gehiena gustatu zaidana da umeek dituzten ametsak eta nola saiatzen diren ori lortzeko.

  44. Jere Guerra dio

    Jackson Kenian bizi da bere arrebarekin. Bide arriskutsua egin behar dute eskolara joateko eta bostetan esnatzen dira, 15 kilometro egiten dituzte, 2 ordutan.
    Zahira Marokon bizi da, 22 kilometro egin behar ditu (4 orduz oinez.) Astean behin joaten da eskolara, Batzuetan zorte ona izaten du eta errepidera iristean kamioi batek eramaten ditu.
    Carlitos eta Micaela Argentinan bizi dira, beraien baserritik eskolara 18 kilometroko bidea dago, eta ordu eta erdi behar dituzte hara egunero zaldiz iristeko.
    Samuel indian bizi da, gaixotasun bat du eta Gabrielek eta Emmanuelek eramaten dute gurpildun aulkian eskolara egunero lau kilometro eginez.
    Oso pelikula entretenigarria da nahiz eta pelikulan zehar hitz gutxi egon oso ondo adierazten du ume askoren egoera.

  45. Souleymane Sall dio

    J’ai vue dans le films les enfants qui ont etais partie a l ecole pour aprendre ils sont tres louins de votre ecole tous pour aprendre a 22 kilometre de courire et les fille qui sont tres louins tous les ans dans le film ils sont fatiquer pour aler a l ecole seulement pour soulever le drapeau et aprende et telment emportent pour mois

  46. Jon Agirrezabal dio

    Dokumentala ikusi eta gero ohartu naiz suerte handia dugula, gure adineko pertsonak oso baldintza txarretan bizi direla. Baita ere, kexatzen gara eskolara joan behar dugula eta beraiek 3 ordu inguru behar dituztela eskolara joateko eta goizo ailegatzen zirenean pozez zoratuta egoten zirela .
    Guk gauza asko dauzkagula eta askoz gehiago baloratu behar ditugula, eskola serioago hartu beharko genukeela eta beraietaz askoz ere gehiago akordatu beharko genukeela.
    Samuel eta bere anaiak, indiako mutikoak, bidean zihoazenean eta kamioi bat errepidean aberiatuta zegoenean mutil batzuk lagundu zienean. Baita ere ukitu zidan momentua izan zen Samuelen anaiak eta lagunak samueli nola laguntzen zioten. Guk hori egiten ere ikasi beharko genuke. Horrez gain, Keniako eta Argentinako paisaiak asko gustatu zaizkit. Beste gauza bat ere gustatu zait, Carlitosek eta bere arrebak otoitz egin zutenean bidaian ezer gertatu izan ez zedin.

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude