Eskolarako bidean

Gutako gehienok eskola etxetik gertu dugu, ia bertatik bertara. Baina ez da gauza berdin gertatzen munduko toki guztietan.
Jackson Kenian bizi da. Bere arreba Salomerekin, bide arriskutsua egin behar du eskolara egunero, erdi oinez, erdi antxintxika. 15 kilometro egiten dituzte, 2 ordutan.
Zahira Marokon bizi da, Atlas mendikateko herrixka baten. Zineb eta Norarekin batera mendiz joaten da eskolara, barnetegira, astean behin eta aste osorako. 22 kilometro egin behar ditu 4 orduz oinez. Batzuetan zorte ona izaten dute eta errepidera iristean kamioi batek eramaten ditu.
Carlitos eta Micaela Argentinako Pampan bizi dira. Euren baserritik eskolara 18 kilometroko bidea dago, eta ordu eta erdi behar dituzte hara egunero zaldiz iristeko.
Samuel Indian bizi da, Bengala golkoan. Gaixorik dago eta amak masaiak ematen dizkio. Gabriel eta Emmanuel anaiek eramaten dute gurpildun aulkian eskolara egunero, ordubetean lau kilometro eginez.
Gaztetxo hauentzat eskolara iristea zaila da, bide gogorra dute aurretik; baina ospakizun ederra da gelakideekin eskolan biltzea eta gogor saiatzen dira ikasten, euren aukerak ondo baliatzen. Eta amets handiak dituzte …

Zer da filme dokumental honetan gehien gustatu zaizuna? Kontatu ezazu asko gustatu zaizu pasadizo edo gertaera bat.

Iruzkinak

  1. Mirari Iturbe dio

    Egunero eskolara joaten gara. Ikastera. Ondo pasatzera. Lagunekin egotera. Gauza asko egitera. Guk normaltzat hartzen dugu hori eta askotan kexatu ere egiten gara. Ez gara konturatzen zein garrantzitsua den ikastea.

    Baina leku txiroetakoak bai. Haiek egunero arrisku itzelak gordetzen dituzten bideetatik igaro behar izaten dute eskolara joateko. Ikasteko. Formazio egokia jasotzeko.

    Guk ezin dugu imajinatu ere egin horrelako arriskuak pasatzea. Beti etxetik bertan izan dugu ikastetxea. Gainera, batzuetan autoz eramaten gaituzte. Haur hauek berriz kilometroak eta kilometroak oinez igarotzen dituzte. Jainkoari otoitz egiten diote. Beren anai arrebak zaintzen dituzte. Elefanteak eta horrelako animalia arriskutsuak dauden lekuetatik igarotzen dira. Miresteko modukoa da. Eskolara joateagatik bakarrik edozer egiten dute.

    Asko gustatu zait daukaten helburua. Eskolara iritsi nahi dute, bai, baina guztiek batera. Norbaitek mina badu gelditu eta masajeak ematen dizkiote. Pertsona batek gurpildun aulkia behar badu, etxean utzi beharrean, aulkiari bultza egiten diote. Nahiz eta beraientzat esfortzua izan. Nahiz eta beraiek gehiago nekatu. Elkarri laguntzen diote.

  2. Laura Larrañaga Madrid dio

    Dokumentalean denak oso gogotsu agertzen ziren guztiak, eskolara joatea gustatzen zitzaien eta gogoz joaten ziren bazekitelako beraien etorkizunean ona izango zela. Hori da niri gehien gustatu zaidana.

    Beraien anaiak asko zaintzen zuten Samuel eta asko ikusi daiteke nola maitatzen zuten momentu hori polita zen. Baita ere, nola agurtzen zuten bere lagunak eskolara iritsitakoan. Edo nola zaitzen zuen Jacksonek bere arreba. Carlitosek ere bere arreba zaldia gidatzen utzi zuen beraien amak utzi ez arren beregan konfiantza zuelako .

    Denak elkar laguntzen zuten eta hori nire ustez oso polita da. Guztiak amets bat dute eta amets hori betetzeko ahal duten dena egiten dute. Nire uztez guztiok hori egin beharko genuke. Amets bat duguneak ahal duguna egin behar dugu egia bihurtzeko. Azkenean egindako lanaren fruituak ikusiko dira.

  3. Marta Gogorza dio

    Niri gehien guztatu zaidana izan da bukaera aldez, lau umeak, Samuel, Zahira, Jackson eta Carlitosek esaten dutenean beraiek handitan zer izan nahi duten eta amets handiak nahi ditzuzete bete, adibidez Samuelek mediko izan nahi du bera bezalakoak zendatzeko, Zahirak ere midiku izan nahi du jendea eskolara joatera behartzeko, Jacksonek piloto izan nahi du eta mundu osoa ezagutu eta Carlitozek beterinarioa izan nahi du.

  4. Aitzol Cabanillas dio

    Dokumental hau asko gustatu zait. Orain arte ez naiz ohartu izugarrizko suertea dugula eskola gertu dugulako. Hori ikasi dut dokumental honekin. Nire biderik gustukoena Jacksonek eta Salomek egiten duten bidea da eta zatirik gustokoena Jackson eta Salome korrikan asten direnean da. Asko gomendatzen dizuet dokumental hau.

  5. Naia Barney dio

    Dokumental honetan gehien gustatu zaidana da ume bakoitzak esaten duenean zein diren bakoitzaren ametsak eta nola poliki-poliki lortzen ari diren bere ametsa. Onena da beraien ametsak mundua hobetzeko eta jendeari laguntzeko direla. Gehien gustatu zaidan ametsa Zahiraren ametsa da, medikua izatea eta beste herrietara joaten da emakumeak animatzera eskolara joateko.

    Beste gauza bat asko gustatu zaidana da Samuelek bukaeran esaten duen esaldia: “Ezer gabe jaiotzen gara eta ezer gabe hiltzen gara”.

  6. Laura Alberdi dio

    Gehiena haien ilusioa eskolara joateko gustatu zait. Jende asko eskolara joan gabe geratzen da eta haiek badakite sorte handia dutela eta baloratzen dute. Samuel eskolan azaltzen denean eta bere ikaskideek nola jasotzen zuten oso momentu polita da. Hankak ezin ditu mugitu baina oso mutil azkarra da eta bere anaiek lan handia egiten dute aulkia eskolaraino ematen.

  7. Naia Arrizabalaga dio

    Askotan,ez gara konturatzen ze garrantzitsua den eskolara joatea, hezkuntza izatea eta ez gara konturatzen pribilegiatuak garela eskola gertu dugulako eta bertan irakasle bat dagoelako guri irakasteko. Benetan, ikaragarrizko zortea dugula eta konturatu egin behar dugu hori horrela dela. Dokumental honetan hainbat kasu gogor azaltzen dira umeenak eta kasu horiek eskolara joateko orduak eta orduak behar dituzten umeei buruz dira,Jackson,Zahira,Carlitos eta Samueli buruz.

    Jackson bere anaiarekin joaten da eskolara eta oztopo asko dituzte iristeko elefante ugari dauden lekutik igaro beharra dute eta benetan arriskutsua da. 2 ordu tardatzen dituzte eskolara iristeko eta 15 km behar dituzte.

    Zahira bere lagun Zineb eta Norarekin joaten da eskolara eta 4 ordu behar dituzte iristeko.Auto baten zain egoten dira bide ertz batean eta auto gidari ezezagun baten autoan sartu eta eskolara joaten dira.Nekea eta ezina ere arazo bihurtzen dira.

    Samuel gaixotasuna duen haur bat da eta bere bi anaiek gurpildun aulkian ematen dute eskolara. Ordu bat eta 4 km egin behar dituzte iristeko baina Samuelen aulkiaren gurpila apurtu eta zulatu egiten da aparkaleku batera joaten dira konpontzera.

    Carlitosek,18 km eta ordu eta erdi behar ditu eskolara iristeko eta bere ahizpa txikiarekin zaldiz joaten da eskolara bere lagunen gisan.

    Dokumentala hunkigarria eta aproposa iruditu zait ohartzeko eskolaren garrantziaz eta hezkuntzaren beharraz.

    Gehien gustatu zaidan zatia Samuelen aulkia apurtzen dena izan da eta Samuelen anaia berarekin jolasten hasten dena izan da une zoragarria izan delako eta benetan hunkigarria bi anaiek elkarri dioten maitasuna agertzen delako eta nahiz eta Samuel ume gaixoa izan konturatu nahiz bere anaiari berdin zaiola eta berdin maitatzen duela.

  8. Izaro Urquidi dio

    Niri dokumental guztia guztatu zait asko baina oso polita izan da bukaeran bakoitzakesaten duenean zer nahi duen izan handitan,batiz bat Samuelek esan duenagustatu zait.berak arazoak dituelako ibiltzeko eta gainera esaten du handitan bere bezalako arazoak dituen umeei lagundu nahi diola eta hori oso polita da.
    Baita beste gauza bat interesgarria iruditu zaidana da nola Zahira bere lagunekin zihoanean eskolara bere lagun batek hankako mina zuenean nola geratu ziren laguntzeko, hori solidaritatea da eta niretzat solidaritatea oso garrantzitzua da bizitzan.
    Baita harritu nauena da nola ume horiek hori egunero bizi izaten dutela hori oso tristea da.

  9. Alazne Sudupe dio

    Asko gustatu zait dokumentala nolako zortea daukagun erakusten digulako eta baita ere asko balio du munduko beste leku batzuetan ze egoeratan bizi diren jakiteko. Aipatzekoa da guk eskola gertu dugula eta denbora gutxira eta beraiek berriz, denbora asko behar dute bide luze, gogor eta arriskutsu bat daukate eskolara iristeko. Beste gauz batzuk ere gustatu zaizkit, adibidez, ikusi ahal izatea kasu desberdinak banekielako bide zaila eta luzea egiten zutela baina ez zaldiz joaten zirela edo zati bat oinez eta gero kotxe edo kamioi batez…
    Arraroa iruditu zitzaidan hasieran oiloa ematea eskolara Zahirak baina gero konturatu naiz janariaz ordezkatzeko zela eta horrek nolako kasu larriak dauden konturatzeko balio izan dit, beraz, hau ere gustatu zait.

    Gehien gustatu zaiten pasadizoa Samuelen bidean gertatu zen bat da. Samuelek ezin duenez oinez ibili, bere bi anaiek ematen dute eskolara gurpildun aulki baten bidez. Bidearen zati batean gurpila erabat puskatu egiten da eta bi anaiek al zuten moduan aulkia indarrez bultzatuz konpontzeko lekura iristeko gai izan ziren. Bertan gizon batek aulkia konpontzen die eta bidea jarraitzeko gai dira. Pasadizo hau gustatu zait ikusten delako jendeak elkarri asko laguntzen diolako, adibidez, bi anaiak Samuel eskolara ematen edo gizonak aulkia konpontzen… Aipatzekoa da beste pasadizo bat. Samuel eskolara iristean bere ikaskide eta lagun guztiak eskuzabal eta laguntzeko prest jasotzen dute. Iritsi bezain pronto, Samuel ohiu eginez hasi, aulkia eskolara eman eta bertan Samuel aulkitik jaso eta eseritzera lagundu. Asko maite dute eta ume langileak eta eskuzabalak dira.

    Ameslariak izaten erakusten digu, ume bakoitzak amets bat du: Samuelek, oinez ibili ezin duten haurrei laguntzeko medikua izatea nahi du; Carlitosek, albaitaria izan nahi du; Zahirak, medikua izan nahi du baina, bereziki, nesken eta behartsuen medikua; azkenik, Jacksonek pilotua izan nai du.

  10. Nerea Epelde dio

    Asko gustatu zait dokumentala, beraien artean asko laguntzen zirelako. Adibidez, Samuelek gaixotasun bat dauka eta ezin du ibili oinez, orduan gurpildun aulkian eramaten dute bere anaiek.

    Samuelen anaiek Gabriel eta Emmanuel dute izena eta Indian bizi dira eskolara joateko. Egunero joaten dira eskolara Gabriel, Emmanuel eta Samuel. Eskolara joateko 4 kilometro egiten dituzte ordu batean. Bidea ez zen oso ona baina aurre egiten zioten. Anaia zaharrenak aurretik bultzatzen zuen, eta anaia gazteenak berriz, atzetik. Basotik ibiltzen dira, zuloz eta koskez dago beteta eta arazo horrengatik ezin dute Samuel ondo eraman. Momentu baten anaia gazteenak zerbait arraroa susmatzen du, gehiago kostatzen ari zitzaion bultza egitea. Orduan bere anaia zaharrenari esan zion eta ikusi zuten gurpilaren goma soltatzen ari zela eta orduan urduriago jarri ziren. Pixkanaka- pixkanaka gehiago hasi zen soltatzen eta bapatean, goma soltatu egin zen herri batean zeudenean. Orduan gurpila konpontzera joan ziren, eta konpondutakoan, berriro bideari ekin egiten diote. Eskolara iristen direnean, izugarrizko poza hartzen dute denek ondo iritsi direlako. Beraientzako hori zen garrantzitsuena. Eskolan, ikasteko gogoz agertzen dira eta aprobetxatu egiten dituzte momentu oro. Eskolatik irteterakoan, bandera bat igotzen dute ondo daudela adierazteko eta ospatzeko. Dokumentuaren azkeneko momentuan Samuelek esaten du medikua izan nahi duela bera bezala dauden umeei laguntzeko.

    Baita ere beste egoera bat gustatu zait, Zahiraren egoera alegia. Zahira Marokon bizi da, Atlas mendikateko herrixka batean. Hiru lagun biltzen ziren eskolara joateko; Zineb, Nora eta Zahira. Oso bidaia luzea eta gogorra egitea tokatzen zitzaien, 22 kilometro egin behar zituzten 4 ordutan. Askotan oinez joaten ziren, baina batzuetan suerte pixka batekin kamio batean joaten ziren. Dokumentalean ikusi dugun bezala, denbora gehiena oinez egiten dute. Azkenerako nekatu egiten dira eta herri batera iristen direnean, laguntza eskatzen dute eskolara garraiobide baten emateko. Orduan, furgoneta bat pasatzen da baina ez du ezer jakin nahi neskengatik eta bideari ekiten dio. Geroxeago, beste kamioi bat pasatzen da baina horrek ere ez du ezer jakin nahi. Eta azkenik, kamioi bat geratzen zaie. Ardiak zeuzkan atzean baina neskei ez zitzaien importa, beraiek nahi zutena herri hartatik joatea baitzen garraiobide baten. Abeltzainak kamioira igotzeko esan zien eta neskak kamioian joan ziren ardiekin. Bat batean, Kamioilaria toki baten gelditu egiten da eta errezatzen hasten da bere lagunekin. Neskek arraro begiratzen zien gizonei. Geroxeago bideari ekin egiten diote. Eskolara iristerakoan, pentsatzen du suerte galanta izan dutela eskolara joan dezaketelako. Eta azkenean Zahirak esaten digu berak medikua nahi duela izan bera bezalako neska guztiak eskolara joatea nahi duelako, denok daukagulako ikasteko eskubidea.

  11. Julen Ocio dio

    Oso pelikula ona iruditu zait. Gu beti ari gara kexaka eskolara ez joateko baina ez gara konturatzen munduko bezte leku batzuetan bizia jokoan jartzen dutela batzuek eskolara joateko oso garrantsitsua baita berainentzat. Bestealede, ume batzuek ez dira joaten eskolara bere familiak ezin duelako ordaindu edo etxean lan egin behar dutelako. Pelikulan gustatu zaiten pasadiso bat da Jacksonen irakasleak esaten duenean eskerra denak ondo iritsi diren bidea oso gogorra delako elefanteak eta abar daudelako bidean.

  12. Naiare Elorza dio

    Eskolara joateko asko ibili behar dute eta gainera eskolako bidean gauz eta animali arriskutsuak daude.4 protagonista daude:Samuel,Zahira,Jackson eta Carlitos.
    Ikasleen kemena eskolara joateko eta ikasleak oso ausartak direla.Hori da gehien gustatu zaidana.Baita ere,asko gustatu zait,Gabriel eta Emmanuelen jarrera bere anaiarekiko eta eskolan Samuel hartzen duten modua.Pasadizo hori asko gustatu zait zeren Samuelek ezin zuen oinez ibili eta bere anaiek lagundu egiten zieten eta bere ikasleek oso ondo konportatzen ziren Samuelekin.

  13. Luken Quintana dio

    Jackson eta Salome elefanteen eremura eta korrika erte zirenean. Nik ere berdina egigo nuke eta eskutatu egingo nintzateke. Pelikula guztatu zait eta ez dakit berriro ikusiko nuken.

  14. Igor Bravo dio

    Nire ustez dokumentalaren zatirik honena laurak bere helburua lortu eta eskolara ailegatzen direnean. Samuel eskolara joaten denean denek ongietorria ematen diote eta lagundu egiten diote klasera sartzen. Zahira bere bi lagunekin ailegatzean gauzak ohean usten dituzte. Jakson bere eskolako bandera igotzen du eta denak kantatu egiten dute. Azkenik Carlitos bere arrebarekin otoitz egiten dute eta ailegatzean klasera joan eta irakasleak Carlitosi galdera bat egiten dio.

  15. Ander Zubizarreta dio

    Film honetan gustatu zaidan gehiena da nola umeak elkarri lagunduta joaten diren eskolara hori oso asko gustatu zait oso detaile hona da hango beste txikientzat. Baita asko gustatu zait umeek daukaten ikasteko gogoa eta baita asko gustatu zait. Beste gauza asko gustatu zait nola elkarri lagundu dioten. Baten Carlitosek nola laga zion bere arreba txikiari zaldia gidatzen momentu batean baita Samueli nola lagundu dioten bere anai txikiak. Baita nola Jacksonek nola lagundu dion bere arreba txikiari erori zenean nola lagundi zion jaikitzen. Baita Zahirak nola lagundu zion bere lagunari hanka okertu zionean.

  16. Lara Martin dio

    Dokumentala izugarri gustatu zait ikusita eduki arren. Umeak egiten duten eskolarako bidaiak erakusten ditu. Ez dira bide errazak baina beraientzat eskola izugarrizko garratzia dauka, haien etorkizuna aurrera atera ahal izateko. Gehien gustatu zaidana da helmugara iristen direnean. Guk ostiraleko klaseak bukatzerakoan bezala ospatzen dute. Carlitos eta bere arreba ere lan handia egiten dute zaldian joanda.
    Nik uste dut ez nintzatekela kapaz izango horrelako bidai bat egiteko oso gogorra iruditzen zaidalako. Beraiek ametsak dituzte eta horiek lortu ahal izateko joaten dira.
    Guk ez dugu hainbeste baloratzen eskola, azkenean gure eguneroko bizitzan beti hartu duelako parte baina beraien gogoa nahi dutena eskuratzeko oso handia da.
    Jacksonen bidea da arriskutsuena animaliak daudelako bide erdian. Gainera, oso txikiak dira eta esfortzua egiten dute iristeko.
    Samuel eskolara sartzerakoan bere ikaslagunak asko animatzen eta laguntzen diote gurpildun aulkian ibiltzen delako.
    Oso arraroa iruditu zait Jacksonen gelan irakaslea sartzen denean nola isiltzen diren. Duten errespetua oso ona da.
    Dokumentalean argi ikusten da nola baloratzen duten ikasketak eta balio izugarria duela hezkuntza.

  17. Ekaitz Iriondo dio

    Pelikula asko gustatu zait baina gehiena gustatu zaidana Samuel beraien anaiak eramaten dutenekoa da egunero 4 kilometro egiten dituzte samuelen gurpildun aulkia eramaten, beraien anaiek samuel asko maite dute horregatik eramaten dute egunero eskolara.
    Asko gustatu zait baita Carlitosek bere arreba txikiari zaldia lagatzen dioenean bere arreba txikia oso gustura ibili zen ori ere asko gustatu zitzaidan

  18. Irati Lizarralde dio

    Pelikula honetan lau pertsonai agertzen dira. Laurak leku desberdinetakoak dira eta laurak eskolara bidean gau arriskutsuak izaten dituzte. Peikula honek ausnartzeko balio du guk oso erraza daukagulako eskolara etortzea eta beste batzuk oso zaia baina beraiek ere nahi dute eskolara etortzea beraien ametsak egi bihurtzeko eta lan bat edukitzeko.
    SAMUEL: Indiako ume bat da gurpildun aulkian ibiltzen da eta bere amak ematen dio masaiak eta bere bi anaiekin joaten da eskolara Gabriel eta Emmanuel. Bidean urtetaik pasa eta autoak dabiltzen lekuetatik pasa behar du.
    ZAHIRA: Atsalen bizi da bere bi lagunekin Zineb eta Nora hirurak batera bide osoa mendian egiten dute eta zati bat agian kotxean norbaitek hartzen badute. Batzuetan ere hankan mina hartzen dute.
    JACKSON: Kenian bizi da bere arrebarekin joaten da eskolara bere arreba Salomenerekin nire ustez bide arriskutsuena da elefente eta beste piztietatik pasa behar dutelako.
    CARLITOS: Argentinarra da eta Micaela bere arrebarekin joaten da bide osoa zaldiarekin egiten dute eta aldapa arriskutsu batetik pasatzen dira.

  19. Maren Casas dio

    Pelikula hau asko gustatu zait beste pertsona batzuk nola bizi diren ikusi dudalako eta beraien bizimodua gure bizitzaren oso desberdin delako. Asko gustatu zait Emmanuel eta Gabriel Samuelen anaiak lagundu egiten diote eskolara joaten berak gaixotasun bat duelako eta gurpildun aulkian dabilelako. Jackson eta bere arreba Salomek antxintxika egiten dute elefanteak daudelako eta eskolara joateko 15 kilometro egin behar dituzte. Zahirak 22 kilometro egin behar ditu eskolara joaten eta bidean errepidera iristen direnean batzutan kamio batek eramaten ditu bera eta beraren bi laguna Nora eta Zineb eskolara.Carlosek eta bere arreba Micaela eskolara zaldiz joaten dira 18 kilometro eginez.

  20. Jon Santizo Iturbe dio

    Niri dokumentaletik gehien gustatu zaidana umeak eskolara ailegatzean edukitzen duten poza da. Beraiek lan asko egitea behar izaten dute etorkizunean ondo ordaindutako lan bat eduki nahi badute.

    Jacksonek egazkineko piloto izan nahi du, Zahirak medikua izan nahi du bere herri inguruan dauden pertsonak ondo zaintzeko eta tratamenduak emateko; baita ere gurasoak umeak esolara bidaltzea konbentzitu , Carlitos barnetegi batera joan zen eta bere aizpa Micaela bere ametsa lortu zuen zaldiz bakarrik joatea eskorala eta Samuel oinez ikasten hasi zen eta beka bat eman zioten ikasle ona izateagatik; bere anaiak bakarrik joaten ziren ekolara eta gogor ikasen zuten.

    Orokorrean asko gustatu zait dokumentala oso barregarria iruditu zait.

    Eskerrik Asko!

  21. Alba Nogales dio

    Benetako gertaeradun dokumental edo pelikula bat da, eta asko gustatu zait. Iruzkizun hau erakusten digu ume hauentzat oso garrantzitsua dela eskolara joatea, eta gu ia ere ez diogu importantzirik ematen. Hauek edozer gauz egitera prest zeuden eskolara haiatzeko, eta guretzat importantzirik gabeko gauz bat da eskola, eta gehienok pentsatzen dugu ez dugula behar, baina beraiek dana emango zuten egunero joaateagatik. Iruzkizun hau asko gustatu zait reflexionatzen laguntzen digulako importantzi gehiago eman beharko genula ditugun gauzei, garrantzitsuak izan daitezkelako. Dokumental honetan gehiena gustatu zaidana da nola egiten dituen denbora jauziak, batzuetan Zahiraren bidea jartzen zuen, eta bat batean Jackson-en bidea jartzen zuen, gero Samuelena… Eta, gehien gustatu zaidanan zatia da, Samuelen bidean, nola ez dira errenditzen putzu handi horren erdian daudenean, eta aurrera jarraitzen dute, gelditu gabe, inoiz egin duten baina indar gehiago egiten. Dokumental hau polita eta batez ere originala iruditu zait.

  22. Lide Alberdi dio

    Asko gustatu zait, erakusten duelako eskola garrantzitsua dela eta bizitzeko eta lan bat izateko beharrezkoa dela. Baita ere erakusten digu, badaudela pertsona asko eskolara joateko bide arriskutsuak pasa behar dituztela eta kilometroak era kilometroak egin behar dituztela eskolara heltzeko. Nik uste dut ez dela justua orduak egitea bai korrikan bai oinez eta bai zaldiz eskolara joateko eta zerbait egin behar dugula hori eragozteko. Asko gustatu zait eskolara heltzen direnean eta ospatzen dutenean baina ez zait gustatu Jacksoni eta bere ahizpari elefanteak ia harrapatzen diotenean. Nik uste dut zin ume horiek etorkizun handia izango dutela, oso azkarrak direlako eta zintzoak.

  23. Eneko Galan dio

    Protagonistak 4 dira: Samuel, Zahira, Jackson eta Carlitos.
    Hauek, bidai luzeak egiten dituzte eskolara joateko. Bidadi luze luzeak eta oso gogorrak.

    Guk egunero joaten garen bidai motxa eskolara, haiek kilometroak egiten dituzte.

    Samuelek gurpildun aulki batean joaten da beraren anaiekin: Gabriel eta Emmanuel.
    Haiek, Samueleri eramaten diote eskolara eta 4km egiten dituzte ordu batean.

    Zahira oinez joaten da, Marokon bizi da, eta bera eta beraren lagunekin: Zineb eta Nora, 22km 4 ordutan egiten dituzte astean behin.

    Jackson erdi oinez erdi korrika joaten da eskolara, zeba bidean animali arriskutsuak egoten direlako. Bera, Keniakoa da, eta beraren anaia: Salomerekin 15km 2 orduta egiten dituzte.

    Carlitos zaldiz joaten da eskolara beraren ahizparekin: Micaela. Haiek Argentinakoak dira, eta 18km egiten dituzte 1,5 ordutan.

    Niri gustatu zait pelikula/dokumentala zeba erakusten du, egunero joaten diren pertsonak eskolara, normalean ez zaigu gustaten joatea, baina beraiek, bidai izugarri luzeak dituzte eskolara joateko eta ala ere, joan egiten dira. Nere ustez utzi diguten mezua da, eskola ez dela batere txarra, eta aprobetxatzeko joaten garen jendeak eskolara, zeba jende asko daude ezin dutela joan eta edozein gauz egin detzaketela joateko.

    Zuek egingo zenituzten hainbeste kilometro eskolara joateko?

  24. Iñigo Peña dio

    Film bat ikusi dugu eta egia esan, asko gustatu zait. Oso interesgarria da eta aldi berean, pixka bat tristea. Bertan, lau pertsona azaltzen dira Jackson, Zahira, Samuel eta Carlitos. Oso bizi gogorra dute eta azkenean konturatzen zara guk zer zorte dugun horrela bizitzeagatik eta ez beraiek bezala.
    Eskola oso urruti dago beraien etxeetatik eta beraien bizia arriskatzen dute eskolara joaten diren bakoitzean. Samuel gurpildun aulki batean ibiltzen da, Zahirak eskolan bertan egiten du lo eta astebukaeran etxera itzultzen da, Jackson eta bere arrebak oso bide arriskutsua dute elefanteak eta beste animali arriskutsuak daudelako eta azkenik, Carlitos zaldian joaten da eskolara.
    Jendeari pelikula hau ikustea gomendatzen diot ohartzeko beste batzuk nola bizi diren eta guk zer zorte dugun horrrela bizitzeagatik ohartzeko.

    Asko gustatu zait!!!

  25. Nahia Gonzalez dio

    Oztopo asko eduki harren eskolara iritsi direla.

    Samueli gurpila apurtu zaio eta gizon batek beste gurpil bat jarri dio ezer kobratu gabe. Horrela, eskolara iritsi ahal izan zuen. Eskolara iritsi denean, bere lagun guztiak berarengana joan dira eta bere gelara eraman dute.

  26. Aimar Mugica dio

    Carlitos eta Micaela Argentinako Pampan bizi dira. Euren baserritik eskolara 18 kilometroko bidea dago, eta ordu eta erdi behar dituzte hara egunero zaldiz iristeko.
    Samuel Indian bizi da, Bengala golkoan. Gaixorik dago eta amak masaiak ematen dizkio. Gabriel eta Emmanuel anaiek eramaten dute gurpildun aulkian eskolara egunero, ordubetean lau kilometro eginez.Jackson Kenian bizi da. Bere arreba Salomerekin, bide arriskutsua egin behar du eskolara egunero, erdi oinez, erdi antxintxika. 15 kilometro egiten dituzte, 2 ordutan.Zahira Marokon bizi da, Atlas mendikateko herrixka baten. Zineb eta Norarekin batera mendiz joaten da eskolara, barnetegira, astean behin eta aste osorako. 22 kilometro egin behar ditu 4 orduz oinez. Batzuetan zorte ona izaten dute eta errepidera iristean kamioi batek eramaten ditu. Hau dana oso lan arriskutsuak dira batzuek bere arrisku propioak dituzte eta horiek afrontatzea eta eskolara ailegatzea oso balore ona da azken finean nik esaten dudan bezala:”Si la vida te da la espalda agarrale el culo”. Eta horixe da hauek egiten dutena

  27. Nida Sajjad dio

    Pelikula hartan ez dit gustatzen ezer normala al da 11 eta 12 urteko umeak holako bidaia arrishkutsua egitea eta gainean egunero 4 eta 2 ordu oinez ibitzea oso saia izatea.

    Jackson Kenian bizi da. Bere arreba Salomerekin, bide arriskutsua egin behar du eskolara egunero, erdi oinez, erdi antxintxika. 15 kilometro egiten dituzte, 2 ordutan.
    Zahira Marokon bizi da, Atlas mendikateko herrixka baten. Zineb eta Norarekin batera mendiz joaten da eskolara, barnetegira, astean behin eta aste osorako. 22 kilometro egin behar ditu 4 orduz oinez. Carlitos eta Micaela Argentinako Pampan bizi dira. Euren baserritik eskolara 18 kilometroko bidea dago, eta ordu eta erdi behar dituzte hara egunero zaldiz iristeko.
    Samuel Indian bizi da, Bengala golkoan. Gaixorik dago eta amak masaiak ematen dizkio. Gabriel eta Emmanuel anaiek eramaten dute gurpildun aulkian eskolara egunero, ordubetean lau kilometro eginez.

  28. Sara Larranaga dio

    Asko gustatu zait pelikula baina nire parterik gustokoena Jacksonen partea da, oso bide zaila daukate eta bidean elefantek eta beste pizti gehiagorekin aurkitzen da. Oso bide luzea eta zaila edukita oso gogotsu joaten dira eskolara. Eskuan ura eta lantza bat daramate eta Salome erori egiten da eta ur dana galtzen du, baina aurrera segitzen dute. Eskolara iriztean oso seriotasun handiz sartzen dira eta Jacksonek bandera bat igotzen du eta gero gelatan sartzen dira,irakaslea sartzean aulkitik igo eta irakasleari agurtzen diote oso jarrera egokia dute.

  29. Mohamed Hamli dio

    Oso dokumental ona da eta erakusten duena bloga onetan da zer garantsia duen eskola joatea
    herri diferenteak seuden India,Marruekos,Kenia eta Argentina eta ala ere gustatzen
    zaie eskolarra joatea eta arrixkuak dute bakoitzak du bere arrixkua .

    Nere ustes oso dokumental ona da eta ausartkak dira

  30. Julen Ocio dio

    Oso pelikula ona iruditu zait. Gu beti ari gara kexaka eskolara ez joateko baina ez gara konturatzen munduko bezte leku batzuetan bizia jokoan jartzen dutela batzuek eskolara joateko oso garrantsitsua baita berainentzat. Bestealede, ume batzuek ez dira joaten eskolara bere familiak ezin duelako ordaindu edo etxean lan egin behar dutelako. Pelikulan gustatu zaiten pasadiso bat da Jacksonen irakasleak esaten duenean eskerra denak ondo iritsi diren bidea oso gogorra delako elefanteak eta abar daudelako bidean.

  31. Tania Gonzalez dio

    Asko gustatu zait dokumental hau. Pozik egon behar gara eskola metrotara daukagulako. Eta ez 5 kmetara edo holako zerbait. Gehiena gustatu zaidana da Norak txorkatilla okertzen duenean, nola laguntzen dioten elkarri oso polita da, guk ere horrelakoak izan behar gara beti bata besteari laguntzen.

  32. June San Juan dio

    Dokumental honetan ikusi dezakegu ume batzuen eguneroko bizia ez dela gurea bezala, askoz ere gogorragoa. Eskolara joateko egunero 2 ordu aldera egiten dituzte, eta gainera bidean oztopoak egoten dira normalean.
    Adibidez zahiraren lagunari, norari, txorkatilako mina hasi zitzaion eta lagundu egin zioten, gero handik kotxez pasa zen gizon bati laguntza eskatu eta hark ez zien lagundu.

  33. Aitana Sanchez dio

    Gehien gustatu zaidana filmatik da ume guztiok elkartuta zeudela elkarrekin adibidez, Zahira eta Zineb, Norari lagundu zioten hankako mina zuenean.
    Samueli, bere anaiak ematen zuten gurpindun aulki batean eskolaraino eta bertan eskolako lagunek gelan sartzen laguntzen zioten.
    Jackson eta Karlitos, beraien arrebeei erakuzten zioten zekiten guztia.

    Jackson eta bere arreba Salimerekin elefanteetatik korrika egiterakoan batera zioazen eta hori ere gustatu egin zidan.

  34. Beñat Exposito dio

    Pelikula oso interesgarria izen da zeba danok danoi laguntzen diogulako eta baita ere samuel bere anaiari laguntzen ziola elefantearekin arrisku handia zegoelako eta carlitos bere arrebari laguntzen ziolako eta zaldia eramaten laga ziolako.Zahirak 22 kilometro egin behar ditu eskolara joaten eta bidean errepidera iristen direnean batzutan kamio batek eramaten ditu bera eta beraren bi laguna Nora eta Zineb eskolara.Carlosek eta bere arreba Micaela eskolara zaldiz joaten dira 18 kilometro eginez. eta amaieran danok eskolara aiatu ziren eta beraien bandera igotzen zituzten be ospakizuna.eta samuelen laguna laguntzen ziotela eskolara ematen.

  35. Mikel Hidalgo dio

    Dokumental hau asko gustatu zait. Orain arte ez naiz ohartu izugarrizko suertea dugula eskola gertu dugulako. Hori ikasi dut dokumental honekin. Nire biderik gustukoena Jacksonek eta Salomek egiten duten bidea da eta zatirik gustokoena Jackson eta Salome korrikan asten direnean da. Asko gomendatzen dizuet dokumental hau.

  36. Luis Juaristi dio

    Niri asko gustatu zait oso gauz asko gertatzen direlako eta erakusten duelako eskolara joatea garrantsitsua dela.
    niri gehiena gustatu zaidana da jackson eta bere arreba eskolara bidean dijoaztenean eta bidean korrika hasten direnean elefanteetatik ihes egiteko eta baita ere gustatu zait eskolara iristen direnean eta bandera altxatzn dutenean

  37. Marta Olariaga dio

    Pelikula hau asko gustatu zait. Iruditu zait oso pelikula ona dela gogoeta egiteko eta ikusteko zenbat sorte daukagun eskola etxetik horren gertu izateaz. Gehien gustatu zaidana izan da umeek zuten gogoa eskolara joateko eta zenbat gogorekin ikasten zituzten gauza berriak. Ume haiek sorte handia dute, beraien herrialdeetan oso jende gutxi joaten delako eskolara. Guretzat berriz eskolara joatea oso gauza normala da eta ez dugu gehiegi baloratzen.

  38. Elena Nogales dio

    Dokumental honetan hainbat herriko umeek eskolara joateko egiten duten bidea asaltzen zaigu.
    Samuel, indian bizi da eta gurpilezko ahulkian ibiltzen da, ordu bateko bidaia egiten du egunero, eta bere anaiek Emmanuel eta Grabielek eskolara eramaten dute.
    Zahira marokosen bizi da, Atlas mendikateko herrixka batean. Zineb eta Norarekin joaten da eskolara. Egunero oinez 4 horduko bidaia egiten dute, baina batzuetan sorte ona izaten dute eta errepidera irizterakoan kamioi batek eramaten dituzte eskolara.
    Jackson kenian bizi da, bere arreba Salomorekin joaten da egunero eskolara, 2 orduko bidaia egiten dute.
    Carlitos eta Micaela Argentinan bizi dira. Beren etxetik eskolara 18 kilometroko bidea dago, ahu da, ordu eta erdiko bidea egiten dute egunero zaldiz.
    Ume hauentzat eskolarako bidea gogorra izaten da, eta niri guztatu zaidana da, ume hauek ondo irizten direla eta ez zaiotela ezer ez gertatzen.

  39. Jone Etxenausia dio

    Pelikula honetan lau protagonistak munduko herrialde pobre desberdinetakoak dira. Badakite etorkizun hobeago bat izateko ezinbestekoa dela hizkuntza. Ikasteko gogo ikaragarria dute eta horregatik, eskolara joateko bidean pasatu behar dituzten zailtasunak eta arriskuak ez dira ostopo bat beraientzat. Pozez eta gustura joaten dira, nahiz eta eskola urruti egon ( batzuetan 15 edo 22 kilometrotara ).
    Zer pentsatu eman behargo liguke! Guk eskolak herrian bertan ditugu, oinez 10 minututan bertan gaude. Orduan, zergatik joaten gara aurpegi txarrarekin eta gehienetan gogorik gabe? Lotsatu egin beharko genuke! Ezin dugu jarrera horrekin jarraitu. Ikasi dezagun gure lagun Samuel, Zahira, Jackson eta Carlos-engandik. Hemendik aurrera pozez eta gustora ikasi dezagun.
    Ez dakigu zer nolako suertea dugun!

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude